Dziesięć zasad dla wróżki #28

*28*

          Illiam szedł za trzema wróżkami w sporej odległości. Ale gdy w pewnym momencie skręciły za róg jakiejś ulicy, usłyszał krzyk. I chłopak był w stu procentach pewny, że wydała go Maeve.
          Moja Maeve..., pomyślał i rzucił się biegiem do niej.
          Gdy skręcił za róg zamarł. Jego ukochana w prawdziwej formie była cała zakrwawiona. Płakała. Illiam poczuł, że zaczyna panikować, co oznaczało łamanie piątej zasady. Nie wiedząc co robić pozwolił ogarnąć się panice. W końcu widok krzywdy jego Maeve stał się nie do zniesienia i zrobił to, czego nigdy się po sobie nie spodziewał.
          Podbiegł do niej z krzykiem. Na początku machał rękami starając się odgonić zdezorientowane wróżki.
          — Widzi nas!? — Usłyszał jedną z trzech wróżek, które śledził i to sprawiło, że znowu zaczął myśleć trzeźwo.
          Podał Maeve rękę, a ona ze zdziwieniem ją przyjęła. Pomógł jej wstać.
          — Wiedziałeś? — spytała.
          — Od początku — odpowiedział z krzywym uśmiechem.
          Jej głos sprawił, że świat wokół stracił znacznie, ale gdyby się rozejrzał zobaczyłby jak wiele zdziałał. Bił od nich niezwykły blask, który odstraszył napastników i potencjalnych wróżych gapiów oraz wyleczył wszystkie rany Maeve, a jej krew wyparowała.
          — Mój królu... — wyszeptała.