Dziesięć zasad dla wróżki #9

*9*

          Oczy Marlie były zielone i kocie. Gdy Malone zbyt długo się w nie wpatrywał zaczynał czuć dreszcze. Na początku zafascynowany robił to często, ale z czasem zaczął unikać spoglądania jej prosto w oczy. Nie miała mu tego za złe i nie dziwiła się jego reakcji. Nie wiedziała jednak, że to nie były pierwsze oczy wróżki, w które wpatrywał się chłopiec.
          Malone nie powinien tego pamiętać, był niemowlęciem, ale to jedyne jego wspomnienie z tamtego okresu. Wiele lat później czytał, że zdarza się niektórym ludziom pamiętać więcej, ale on zachował tylko tą jedną chwilę. Pozłacane kocie oczy. Nigdy tego nikomu nie wyznał. Oczy Marlie przypominały mu zawsze tamtą chwilę. Moment, gdy zdał sobie sprawę kim jest jego przyjaciółka był momentem, w którym zorientował się czyje oczy widział. Wróżki.
          Wtedy zaczął je obserwować. Każda miała kocie oczy w różnych kolorach. Niebieskie, zielone, różowe, czerwone... A każde wywoływały u niego dreszcze. Dlatego stworzył ósmą zasadę.
          Nie patrz wróżkom w oczy!
          Jego wzrok prześlizgiwał się po nich, nie zatrzymywał ani na sekundę. One i ich oczy przestały istnieć dla niego. Nawet Marlie nie była wyjątkiem od tej zasady. Była najbliższą mu wróżką i dlatego jej wzrok był najbardziej przerażający.